dinsdag 30 augustus 2011

9.


"Je vergeet je sigaret weer, Daan."
Ik kijk op van het spelbord en zie Maaike's ogen recht in de mijne staren.
- "Hm?"
"Dat je je sigaret weer aan het vergeten bent."
Ze knikt naar de asbak waar een halve sigaret ligt te smeulen.
- "Oh, ja, dank je."
Ik neem de sigaret en neem een stevige trek.

We spelen "de Kolonisten van Catan", het spelbord ligt er chaotisch bij. De tegels zijn verschoven en rond het spelbord staan volle asbakken en halfvolle pinten. Ik ben alweer behoorlijk aan het verliezen, er is iets mis met mijn kansberekening dat me steeds weer de das om doet. Of misschien heb ik maar ontzettend veel ongeluk, dat kan ook.

Ik wil net m'n tweede stad bouwen als een dikke Agent Dale Cooper op de tafel springt, deze laat kantelen en alle spelstukken de grond op gooit. De kat toont wat ik al even denk; het spel is verloren, tijd om naar bed te gaan. Maaike gaapt en wrijft in haar ogen, morgen is het vroeg weer dag. Ze stelt zich recht en zegt "Ik ga slapen". Ik kijk naar m'n halve pint en m'n nog brandende sigater, "ik kom zo dadelijk."

Maaike trekt de deur achter zich dicht en ik blijf alleen achter. Ik zit voor me uit te staren in de duistere eenzaamheid, zacht neuriƫnd als een gestoorde oude gek. De rook vormt kringetjes rond de luster, Agent Dale Cooper speelt met een verloren spelstuk, ik hoor de deur van de slaapkamer dichtgetrokken worden.

Ik doe de lichten uit en zit naar het rode puntje van m'n sigaret. Het is stil in huis en ik bedenk dat ik nog zo ongelofelijk veel moet leren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten