maandag 19 december 2011

A5.

Daan had slecht geslapen en hij had daardoor weinig positieve verwachtingen voor deze verdomde maandag. Hij deed zijn kleren aan, rookte een sigaret op de rand van het bed, keek naar de kater die aan het voeteneinde van het bed lag te slapen, aaide de kat, kreeg een venijnige klauw, stond recht, ging naar de lavabo, spoelde het bloed uit de wonde, depte het af, deed zijn schoenen aan en trok de deur achter zich dicht. Het was zonnig.

Hij zat tegenover een meisje met een lelijk gezicht. Hoewel, misschien was het niet eerlijk het lelijk te noemen; het meisje was misvormd rond haar mond. De huis oo haar kin en haar onderlip was duidelijk verbrand geweest, of bewerkt door een zieke man met zwavelzuur. Niet kijken, dacht Daan. Niet kijken, maar ook niet negeren. Niet zo eenvoudig, in een metro waar alles buiten zwart is.

"Nog twee stops en ik mag er uit."
"Nog één stop en ik mag er uit."
"Nog even wachten tot de deuren open gaan."

"Ik haat werken."

Geen opmerkingen:

Een reactie posten